16, 17, 24 mei 2000
Rechtszaken rond de Betuwe-ontruimingen

De finale score luidt 26 vrijspraken, 26 veroordelingen tot vijfhonder gulden boete of 10 dagen cel bij niet-betaling. 41 activisten opgepakt bij de ontruimingen hoefden niet voor te komen.

Rond de zaken van 16 mei heeft de politierechter per abuis de nn nummers en zaaknummers door elkaar gehusseld, waardoor sommige mensen zowel veroordeeld als vrijgesproken zijn(!).
In ieder geval zijn de journalisten die hun boete weigerden te betalen vrijgesproken.

De griffier heeft het volgende overzichtje gemaakt over de 17e. Interessant is het verhaal over lijdelijk verzet van de rechter - je laten wegslepen valt niet meer onder het belemmeren van de ambsthandelingen van de politie, aldus de rechter, kort samengevat. Verder veel slordigheid van het OM en de politie met positieve gevolgen.

In ieder geval waren de veroordelingen en eisen lang niet zo scherp als die in Dordrecht (waar in de afgelopen maand 12 mensen tot 750 en 2 tot 1000 gulden boete zijn veroordeeld, waar nog hoger beroepen gaande zijn omdat de OvJ nogmaals twee weken gevangenisstraf wil eisen).
De verdediging was voornamelijk gebaseerd op 'overmacht'. Bij elke zaak werden argumenten tegen de Betuwelijn ingebracht.

--- Het volgende kwam van de griffier --

Arondissementsrechtbank te Arnhem
Uitspraken politierechter woensdag 17 mei 2000 in de zg. Betuwelijn-zaken
(..) In de zaken 09.50 en 10.20 heeft de OvJ voor de zitting de dagvaarding ingetrokken.
(..) De OvJ heeft in een aantal zaken vrijspraak geeist, aangezien het proces-verbaal onvoldoende duidelijk, concreet en/of specifiek was. In een zaak is vrijspraak geeeist omdat een verkeerde plaats was tenlastegelegd.
- 6 zaken
(..) In drie zaken bevatten processen verbaal vermeldingen over data (van plegen van het feit) die met elkaar strijdig zijn. Dit wekt twijfel, het geen leidt tot vrijspraak.
(...) In een zaak wordt de verdachte vrijgesproken, omdat hij bij de politie verklaarde vrijwillig naar buiten te zijn gekomen, op welk verweer de politie niet heeft gereageerd.
[hahaha]

TEN AANZIEN VAN HET BEWIJS VAN HET TEN LASTE GELEGDE
(met name: belemmering van de ambshandelingen [art. 184])
Al oudere standpunten uit jurisprudentie en literatuur, dat al van belemmeren sprake is, als het optreden wordt bemoeilijkt, dienen in de huidige tijd te worden genuanceerd en bezien in het licht van de huidige omstandigheden.
De ontstane situatie, dat panden daadwerkelijk ontruimd moesten worden, heeft zich ontwikkeld terwijl er overleg plaatsvond tussen actievoerders en overheidsfunctionarissen. Men wist van elkaar wat er zou kunnen gebeuren.
Hier is om te beginnen een civiele kwestie aan de hand: de deurwaarder wil een vonnis ten uitvoer leggen en voorziet zich van de "sterke arm".
Deze sterke arm kon in een aantal gevallen zonder veel moeite gebruikt worden om actievoerders, bijvoorbeeld met de meegebrachte hoogwerker (figuurlijk een sterke arm) uit een boom of van een dak te halen. De sterke arm (van de politie in letterlijke zin) kon ook gebruikt worden om mensen uit een woning of van een perceel te dragen (zoals ook van andere demonstratieve uitingen bekend is, zonder dat dit in het algemeen tot strafrechtelijke vervolging leidt).
Van belemmeren van een handeling van een ambtenaar is in deze gevallen geen sprake. Het bemoeilijken is te gering om strafrechtelijk relevant te zijn.
Het voorgaande brengt mee dat er in de volgende zaken vrijspraak volgt, omdat het tenlastegelegde niet wettig en overtuigend bewezen is.
- 4 zaken: in een boom blijven zitten
- 1 zaak: in een boomhut blijven zitten
- 1 zaak: zich niet aanstonds verwijderd van het dak.

Ten aanzien van de verdachten die zich, veelal in de kelder of in een kruipruimte hebben vastgemaakt aan de woning of of de ondergrond of aan elkaar middels beton, pvc pijpen, kettingen, beugels, strips e.d. ligt het anders.
Hier heeft het ontruimen veel tijd en moeite gekost, juist om de actievoerders niet te verwonden.
Een dergelijke belemmering wordt wel strafrechtelijk relevant geacht. Hier is een grens overschreden.
Het tenlastegelegde is dan ook wettig en overtuigend bewezen in de volgende zaken:
- 7 zaken
In deze zaken is een beroep gedaan op "overmacht" (...)
Een dergelijke overmachtstoestand heeft zich wellicht voor de verdachten voorgedaan, maar deze behoort niet tot ontslag van rechtsvervolging te leiden, nu de overheid - die de verdachten in de uitoefening van hun rechten veel ruimte heeft geboden - met recht een grens kon trekken, die in onze democratie nog door zeer velen, al of niet stilzwijgend, wordt aanvaard of wordt gevraagd.
In de laatst genoemde zaken zal, nu feit en dader strafbaar zijn, straf worden opgelegd. Het pleidooi van de raadsman om de verdachten schuldig te verklaring zonder toepassing van straf zal niet worden gehonoreerd. Daarvoor zijn onvoldoende redenen aangevoerd of gebleken. De door de OvJ gevorderde straf wijkt niet af van de hieromtrent gepubliceerde richtlijnen en wordt niet te zwaar geacht.
De opgelegde straf luidt derhalve:
Een geldboete van vijfhonderd, bij niet betaling of verhaal te vervangen door tien dagen hechtenis. (...)

May 16, 17, 24
Courtcases Betuwe-evictions

The final score is 26 convicted to a fl. 500 (230 euro) or 10 days of prison when not paid and 26 found non-guilty. 41 people arrested never had to appear in court.

Interesting was the judge's statement that just civil disobedience is not enough to be convicted of obstructing a civil cervant (which was the charge), hence a large number of non-convictions. People who were locked-on or in a tunnel or so were convicted.

Several journalists were arrested. Those who had refused to pay there fine, were found not-guilty.