fotobeelden groenfront akties
Vrienden van GroenFront! - EarthFirst! Netherlands & Belgium
- Analyse en discussie - Volgende Archief RSS

Groenfront! op de Pinksterlanddagen (17 t/m 20 mei)

De Pinksterlanddagen is het jaarlijks anarchistisch festival dat in het Friese Appelscha plaatsvindt. De dagen vinden plaats op kampeerterrein ‘tot Vrijheidsbezinning’, de vaste thuisbasis van de landdagen.

De dagen worden jaarlijks door zo’n 500 mensen bezocht en kenmerken zich door een uitstekende sfeer. Overdag vinden er tal van politieke bijeenkomsten plaats van groepen die actief bezig zijn met bepaalde onderwerpen. Verder zijn er talrijke sprekers, lezingen en workshops. ’s Avonds is er een cultureel programma met film, muziek, theater en open podium. Voor de jongsten is er een uitgebreid kinderprogramma.
[Meer | More]
Sat 11-05-13 19:40 - Agenda; Laatste Nieuws; Analyse en discussie (Anarchisme) -

Leve de crisis! Laten we onze economie het laatste setje de afgrond in geven.

jump.jpg
De afgelopen maanden liep de bubbel langzaam maar zeker leeg. De mythe dat de economische crisis van 2008 voorbij was, en we weer op weg zijn naar stabiele economische groei werd lek geprikt. Nederland zit in een recessie. Iedereen in zak en as. De banken en beurzen zakken door hun hoeven, de politiek wil bezuinigen, of geld bijdrukken om obligaties en valuta in te kopen, er heerst weer een doom sfeertje onder analisten en economen. Politici, van uiterst links tot uiterst rechts, kondigen aan dat ze alles op alles zullen zetten om weer terug te komen naar groei. Want groei is goed. Groei is de heilige graai in elk politiek program. Economische groei is onze reden tot bestaan op deze planeet. Toch?
[Meer | More]
Fri 09-03-12 19:56 - Laatste Nieuws; Analyse en discussie (Economie; Strategie); Thema's (Klimaat / Climate) -

Yay! Waterkracht wint van indianen!

happy_face_770659.png
Ja, Johnny Quid, wíj ons zin. Wij, boomknuffelende ecomalloten dat we erbij lopen, zijn namelijk ronduit en onvoorwaardelijk fan van autoritaire hierarchische staten met presidenten die besluiten eeuwenoude natuurvolken van hun land te schoppen. Zeker als die al generaties lang weten hoe ze wél samen kunnen leven met het ecosysteem, zonder zo'n heftige wissel op het lokale energiebeheer te trekken dat shit naar de klote gaat. En al helemaal als het gaat om waterkrachtcentrales, daarvoor
dient goedverdoemme álles te wijken
! We zouden weledelgestrenge mevrouw Dilma echter een nog véél toffere peer vinden als ie die verenkoppen een paar woonboten gaf, zo konden ze tenminste blijven wonen waar ze woonden. Sterker nog, we hebben vergaande plannen om over de hele grens van Limburg een dam te bouwen. En dan is het -zoals rowwen hčze ons leert- een kwestie van geduld, rustig wachten op de dag, dat de Maas heel Limburg vult! Tegen die tijd trekken we een sluis open, bouwen we er een watermolentje aan vast, en hebben we weer genoeg stroom voor onze elektrieke autoos! Yay!



p.s.: Die EHEC-bacterie hebben wij expres binnengehaald.
Thu 02-06-11 01:16 - mySQL error with query SELECT catid, scatid, sname FROM nucleus_plug_multiple_categories_sub WHERE scatid in () ORDER BY FIND_IN_SET(scatid,''): You have an error in your SQL syntax; check the manual that corresponds to your MySQL server version for the right syntax to use near ') ORDER BY FIND_IN_SET(scatid,'')' at line 1

Laatste Nieuws; Analyse en discussie -


Environmentalism: The Case for Radicalism

Environmentalism: The Case for Radicalism
By Clive Hamilton
(copy paste from http://www.shapingtomorrowsworld.org/HamiltonRadicalism.html)

The difficulty and importance of the global warming campaign is many times greater than every other environmental struggle. Controlling carbon pollution requires a wholesale industrial restructuring and defeat of the most powerful industry coalition ever assembled.

Yet in the face of this challenge, I think it is true to say that environmentalism in Australia has lost its way. I have put forward three reasons for the failure of environmentalism.

First, like most Australians, some environmentalists find it hard to accept what the climate scientists are really saying. They do not believe, in their hearts, that things can be as bad as the science indicates. Like all of us, they are prone to engage in wishful thinking and cling to false hopes.

Secondly, some environment groups have opted for incrementalism, the belief that small step-by-step changes are the only way forward because the political system and the public are unwilling to accept major changes.

Thirdly, over the last two decades environmental activism has been professionalised. The professionalisation of politics has seen a sharp decline in membership of the mainstream parties and the rise of a “political class” of career politicians, staffers, spin doctors and apparatchiks.

Some environmental NGOs have simply adapted to this new landscape. The “political class” have become the new targets of their activities, so NGOs have abandoned activism for the techniques of lobbying and media management and are now dominated by people with lobbying and media skills.

In other words, they have become insiders. As insiders they are subject to all of the pressures and inducements the powerful can mobilise—access to ministers, consultations, the attention of journalists and so on.

In the face of the failure of mainstream environmentalism to achieve significant progress on the biggest issue it will ever face, we need a new environmental radicalism. Many in the environment movement are fearful of radicalism because they believe it will turn off voters. Yet given the cavernous gap between the far-reaching actions demanded by the science and the tokenistic actions the public is willing to support, Australians need to be thoroughly shaken up.

I was watching an episode of the TV serial Mad Men, set in New York’s Maddison Avenue in the early 1960s. Betty Draper is the beautiful and self-absorbed wife of the show’s main character, advertising executive Don Draper. Betty arrives home to find her black housekeeper Carla listening to the radio from which the voice of Martin Luther King Jr. can be heard giving a moving speech. Carla quickly turns the radio off.

“Who was that?” asks Betty.

“That was Dr King speaking at the funeral of the little girls”.

In 1963 four black girls were killed in Birmingham, Alabama when their church was bombed by white supremacists.

“It’s a terrible thing”, says Betty. “I am not sure America is ready for civil rights just yet.”

After a strategy in the first half of the 20th century emphasising public education, litigation and lobbying politicians, in the 1950s the civil rights movement embarked on a campaign of mass civil disobedience—marches, boycotts, sit-ins, freedom rides, and nonviolent resistance. They directly confronted racism in all its manifestations.

Their activities alienated large segments of the white population, who felt threatened and enraged. Their protests and actions created crisis situations that the authorities didn’t know how to handle, but which often played to their advantage. Like Betty Draper, most white Americans may not have been ready for civil rights, but that did not diminish the urgency or rightness of the cause and the strategy. Americans had to be made ready for civil rights.

The same pattern defined the early women’s movement. In Britain, after women’s suffrage bills were defeated by the main parties in 1870s, 1880s and 1890s, many activists became frustrated with moderation and reasonableness, of working within a system controlled by men.

Some moderate women’s groups, accepting that many people believed married women already had the vote because “their husbands voted for them”, decided to be pragmatic, to take one step at a time, and advocate voting rights for single women only.

Declaring a commitment to “deeds, not words”, Emily Pankhurst and the suffragettes engaged in direct confrontation with oppressive institutions at every turn. They attacked the major political parties, and refused to become the lap-dogs of powerful men.

For their militancy, they were reviled by the defenders of the old order, denounced by the press, and criticised by many who said they supported women’s rights. Members of the Liberal Party assaulted Pankhurst and her supporters, blaming their radicalism for a Conservative win in a by-election.

So there were plenty of timid people telling the leaders of the civil rights movement and the suffragettes that they must not push too hard or demand too much because society was not ready for change. But it was only by pushing hard that the civil rights radicals and the suffragettes made society ready for change.

Naming Emily Pankhurst one of the 100 most important people of the 20th century, Time magazine wrote: “She shook society into a new pattern from which there could be no going back”.

That must be our strategy. In the case of climate change, gradualism is fatal. For women’s suffrage and civil rights the price of gradualism was perhaps two, three or four more decades of discrimination. In the case of climate change the price of gradualism is the battle lost, because a delay to doing what we must for another one or two decades will lock in our fate for a thousand years.

The women’s movement and the civil rights movement had history on their side and were always going to succeed sooner or later. The environment movement also has history on its side; and something more tangible, the relentless force of scientific facts.

Yet incrementalism reinforces a political system that acts above all else to maintain the structure of power—a system dominated by parties that always put the interests of the economy, economic growth, and corporations first, parties that have shown themselves to be dragging the chain at best, or actually taking us backwards.

When Carla turned off the radio after her mistress arrived home unexpectedly, Betty Draper said “It’s OK. You can listen to your program”. I was reminded of this by an astonishing headline in the business pages of the Sydney Morning Herald:

“In a blow to environmentalists, the International Energy Agency forecasts world energy consumption will continue to rise sharply and CO2 emissions will jump …” (11 November 2010).

As long as newspapers think accelerating carbon emissions are “a blow to environmentalists” we know we are losing. One thing is now very clear; in the case of climate change the public has adopted a range of strategies to avoid the truth. They don’t want real action on climate change; they only want symbolic actions that require nothing of them.

Sometimes coaxing the public to your point of view reaches an immovable barrier. Sometimes people must be jolted out of their complacency by militancy, even if that means a period of rancour, turmoil and danger. The task of environmental campaigners is not to pander to public evasions but to make those evasions untenable, to blast away the pretences people use to blind themselves to the science, to make them see what is coming down the road.

A wave of environmental radicalism, of uncivil disobedience, will have succeeded when the conservative press begin praising Bob Brown and Christine Milne as voices of reason and moderation, as indeed they are.

The most committed defenders of the status quo are those who most fear environmentalism— the mining corporations, the defenders of the establishment in the Liberal Party and the ALP, and their boosters and apologists in the media. These conservatives see environmentalism as a profound threat to their world.

Unfortunately, the threat posed by environmentalism is not nearly as great as they imagine, and is diminished by the actions of pale greens everywhere who believe that working within the system and massaging the public can save us from climate catastrophe.

In the 1990s and early 2000 there was some justification for an incrementalist strategy. But climate science now shows that the situation has become so urgent, and the forecasts so dire, that only radical social and economic transformation will give us a chance of avoiding dramatic and irreversible changes to the global climate.

So let me leave you with a final thought. The historic responsibility of environmentalism cannot be overstated. Beyond women’s suffrage, beyond civil rights, its mission is nothing less than saving humanity as a whole. Today’s environment movement is no place for the faint-hearted.

(This is the transcript of a talk presented by videolink to the National Climate Action Summit, University of Melbourne, 9 April 2011.)
Tue 10-05-11 15:32 - Analyse en discussie -

De Jirau-dam: Milieuvervuiling onder de naam van de groene energie

Un_barrage_hydroelectrique_peu_ecologique_img_left.jpg
De laatste jaren bestaat er een groeiende druk op grote bedrijven als GDF Suez om de uitstoot van koolstofdioxide te beperken en bezorgdheid te tonen over milieuthema’s zoals de klimaatverandering. Als antwoord hierop poogt GDF Suez zichzelf als een “groen” energiebedrijf te profileren door haar investeringen in hernieuwbare “milieuvriendelijke” energiebronnen breed te publiceren. Tot deze “groene” investeringen rekent het echter ook kerncentrales in heel Europa en enorme elektriciteitsprojecten rond waterkracht die heel wat vernieleing zaaien in Zuid-Amerika. Deze tekst handelt slechts over een van deze projecten, de Jirau-dam in Brazilië, en legt de hypocrisie en leugens bloot in de “groene” PR-campagne van deze onderneming. [Meer | More]
Wed 10-02-10 11:54 - Laatste Nieuws; Analyse en discussie (Ecologie); Thema's (Grote dammen) -

Nieuws uit het Lappersfort (eerste artikel)

sos_lappersfort.jpg
ErInmiddels is de voorspelling in onderstaand stuk over de klimaattop in Kopenhagen een beetje gedateerd. het verhaal van het lappersfort en de dreiging van een komende ontruiming allerminst. Daarom wordt het toch ook eens tijd dat we op deze site weer eens de de volle aandacht vragen voor het Lappersfortbos en de activisten aldaar gaan ondersteunen. [Meer | More]
Wed 10-02-10 11:33 - Analyse en discussie; Laatste Nieuws -

GroenFront! plaatst Lappersfortdossier in globale economische en ecologische crisis

Krimpen of verzuipen - Zinloos project Fabricom symboliseert blind geloof in groei-economie

De kranten stonden er bol van de laatste dagen en de boodschap is duidelijk: het kappen van bossen en regenwouden kost de wereldeconomie jaarlijks meer dan de actuele bankcrisis. De geschatte kosten die massale boskap met zich meebrengt, liggen tussen de 2 en de 5 biljoen dollar per jaar. En dat is slechts de directe, financiële kost. De ecologische rekening wordt intussen doorgeschoven naar de volgende generaties, en naar de mensen die vandaag geteisterd worden door aardbevingen, overstromingen, droogte, etc.
In eigen contreien wil Fabricom 3,5 ha bos kappen voor een industrieel bouwproject zonder bouwpromotor, zonder koper, zonder bestemming. Deze 3,5 ha symboliseren zowel de doelloosheid als de blindheid van de neoliberale groei-economie. Volgens GroenFront! is groei echter niet langer realistisch en zijn er slechts twee opties: krimpen of verzuipen. [Meer | More]
Fri 17-10-08 15:42 - Analyse en discussie (Economie; Ecologie); Regio (West-Vlaanderen) -

Wake Up, Freak Out, then Get a Grip


Wake Up, Freak Out - then Get a Grip from Leo Murray.
Wed 17-09-08 11:19 - Thema's (Klimaat / Climate); Analyse en discussie (Ecologie); Audio en video -

Verkiezing Beste Actie 1968-2008 [Zondag 28 september]

lappersfort_groen.jpg
Op zondag 28 september om 20:00 uur presenteert Trots Op Acties (TOA) de Verkiezing van de Beste Actie van de Jaren 1968-2008, tijdens een feestelijke bijeenkomst in De Balie in Amsterdam. Welke actie wordt de winnaar van De Gouden D-Lock?

Er zijn verschillende categorieën, zoals de Beste Actie, de Leukste Actie, maar ook de Domste Actie. Ook is er een categorie Beste Toekomstige Actie! De winnaar van deze categorie wordt beloond met een bijdrage van Solidariteitsfonds XminY voor de uitvoering van het actieplan. [Meer | More]
Thu 11-09-08 17:17 - Agenda; Laatste Nieuws; Analyse en discussie (Tactieken; Strategie) -

Joop Wandelee overleden

Foto: Niels West/LC
Via de familie bereikte ons het droevige bericht dat onze trouwe kameraad Joop Wandelee op dinsdag 2 september is overleden. Joop was al enige tijd ziek. Hij werd 84 jaar.

Vlak voor zijn 85-ste verjaardag is opnieuw een van de oude garde rond het anarchistische kampeerterrein ‘Tot Vrijheidsbezinning’ in Appelscha overleden. Joop Wandelee behoorde beslist tot de kern van oude getrouwen die het gedachtegoed van het anarchisme/vrij socialisme zijn leven lang trouw is gebleven.

Ook voor veel GroenFront!-activisten is Joop een bron van inspiratie geweest. Bedankt Joop! [Meer | More]
Sat 06-09-08 04:58 - Thema's; Laatste Nieuws; Over GroenFront!; Analyse en discussie (Anarchisme) -


- Analyse en discussie - Volgende Archief RSS

Anti-jacht campagne

Laatste nieuws
Waarom is GroenFront! tegen jacht?
Bekijk de Jachtkaart

Audio & Video

Actie tegen ALCOA in Switserland tbv wildernis in IJsland
Coal mine shut down in Wales
NIEUW: GroenFront!-TV
Leukste GroenFront!-video's
IJsland Multimedia


Actiehandleidingen

Onderzoek doen voor acties
EHBA / Streetmedics gids
Disco Daves' Tunnel Guide
Ozymandias Sabotage Handbook
Klimhandleidingen
Tuiniergids voor het overleven van de moderne tijd


Analyse & Discussie

Environmentalism: The Case for Radicalism
Nieuws uit het Lappersfort (eerste artikel)
GroenFront! plaatst Lappersfortdossier in globale economische en ecologische crisis
Dystopia V - De zware jongens club
Dystopia IV - Het regent op de noordpool
De noodzaak van een stap terug
Duurzame technologie – een contradictie?
Speel Wild! Onze levens staan op het spel!


Sitemap